فرشته آسمونی من خوش اومدی ...

مهربانم سلام. خیلی دیر فهمیدم که چقدر نینی دوست داری و دوست داری داداش یا آبجی داشته باشی. هرچند یکم فاصله سنی تون زیاد میشه (تقریبا 5 سال) اما بازم خداروشکر که لطفشو شامل حالمون کرد و الان خانوادمون داره 4 نفره میشه. هفته 8 که رفتم دکتر، وقتی عکس سونو رو دستم دیدی، گفتی مامان این عکس چیه؟ و من مونده بودم که چی جواب بدم؟ از یه طرف نمی خواستم خیلی زود بهت بگیم که هم حوصله ت سر بره هم اگه خدای ناکرده اتفاقی افتاد، ناراحت بشی اما از یه طرف دیگه باید میفهمیدی یه نینی تو دلمه که حواست بیشتر بهم باشه و دیگه کمتر مشت و لگد بهم بزنی. خلاصه بهت گفت عکس شکممه. اما بعدش با توکل به خدا و امام رضا (ع) که روز میلادشون بود بهت گفتم و تو...

چه روز بدی بود .... داشتی واسه خودت فوتبال بازی می کردی، که یهو شیرجه زدی و سرت خورد به لوله بخاری. چقدر گریه کردی و سرتو گرفتی و گفتی: سرم. من تو آشپزخونه بودم دویدم طرفت و تازه دیدم که چقدر خون داره از سرت میره. از شانس خوبمون خاله زهرا خونمون بود و کمک کرد تا آزانس گرفتیم و بردیمت دکتر. اول رفتیم بیمارستان پیش خونمون که گفتن اینجا سانتر سوختگیه و باید برین امام. منم دیدم تا امام کلی راهه گفتم بریم پاداد درمانگاه میلاد. دوباره آژانس گرفتیم و رفتیم اما اونجا هم گفتن که چون شکستگیه دکتر ویزیت نمی کنه و باید برین امام یا گلستان. ساعت نه شب بود که با آژانس رفتیم بیمارستان امام. اونجا نزدیک کار عمواحمد بود و از اونجا دیگه تنها ...

سلام مهربانم دو ماه پیش که دقیقا 4 سال و 9 ماهت بود با اصرار خودت خواستی که شب تنهایی خونه مامان جون (اهوازی) بخوابی. اینقدر بهت خوش گذشته بود که میگفتی فردا هم نیا دنبالم. اما شب وقتی برگشتیم خونه دلم نمی یومد برم تو اتاقت. اسباب بازی هایتو که گوشه اتاق می دیدم اعصابم خراب می شد و دلم بشدت واست تنگ میشد. همش دوست داشتم هرچه زودتر فردا بشه و بیام دنبالت. خلاصه اینکه تجربه خوبی بود... به قول بابایی این دور شدنها باعث میشه قدر همدیگرو بهتر بفهمیم. هم من کمتر دعوات کنم، هم تو بیشتر هوامو داشته باشی. خیلی دوست دارم مامانی.